Jaarlijks Visdag

In de prehistorie waren de rollen tussen mannen en vrouwen duidelijk en eenvoudig verdeeld. De mannen visten en jaagden en de vrouwen werkten op het land en zorgden voor het eten. De kinderen groeiden daar tussen door op. Tegen de tijd dat als je als jonge man als volwassen werd beschouwd moest je twee dingen kunnen: je moest met je pijl en boog een hert kunnen doodschieten en met je speer een vis kunnen vangen. Als je in de huidige maatschappij wilt meedraaien moet je bijna 20 jaar onderwijs volgen. Hoe gek is het geworden.

Met deze gedachten in het achterhoofd togen enkele scheidsrechters naar Wilnis om daar de vis te belagen. Dit waren wel enkele die-hards die zich nergens door uit het veld lieten slaan. Geen smoesjes zoals " want ik moet de volgende dag op vakantie" of "ik voel me effe niet lekker" of "ik kan geen vrij krijgen".

Deze MANNEN vertrokken toen het nog donker was en arriveerden in de schemer in Wilnis, waar ieder een mooi plekje uitkoos. De dobbers werden uitgepeild en de eerste voerballen vlogen in het water. Het weer was niet echt visweer en de buien kondigden zich al spoedig aan. Je hebt hoosbuien en heel erge hoosbuien. Bij de eerste vorm zie je in het water allemaal kringetjes van de druppels, maar als het echt met bakken uit de hemel komt zie ook geen kringen meer zo hard gaat het dan. Deze vier mannen van stavast bleven stug doorvissen en geen van allen dacht er maar ook aan om de auto op te zoeken. Je moet wel karakter hebben om te blijven staren naar het dobbertje terwijl je je buurman op tien meter afstand niet meer kunt ontwaren door de hevige regenval. Toen de eerste bliksemschichten zich meldden werd er echter wel alert gereageerd, want we hebben ook instructies om als scheidsrechters hoe om te gaan met onweer. Maar gelukkig dreven de onweersbuien op grote afstand voorbij.

Over het algemeen liet de vis het afweten maar tussen de buien door werd er door iedereen wel een visje gevangen. Onze voorzitter Jan Hardeman zag zelfs nadat hij op tijd had aangeslagen een karper boven het water uitspringen en er met zijn tuigje van door gaan. Gijs van de Waerdt, die een professionele visser is geworden, gaat altijd voor de grote brasems en ving er ook daadwerkelijk twee en heeft ook twee grote verspeeld, die zo door zijn onderlijn zwommen. Gert Jan Veldhuizen zat in het begin lekker te vangen maar had ook perioden dat er weinig vis op de voerplek zat. Maar als je je voer ook tot kauwgom maakt kan dat niet anders. Voer moet rul zijn en op de bodem uiteen vallen.

Uw verslaggever zat in de eerste uren lekker te vangen maar ook bij hem kwam de klad erin en er werd zelfs even verkast. Maar hij miste het saamhorigheids gevoel en kwam gauw weer terug naar de groep.

De uitslag is als volgt:
1. Jan Hardeman
2. Jan Stutvoet
3/4 Gert-Jan Veldhuizen/Gijs van de Waerdt

We hadden ondanks de barre weersomstandigheden toch een prima visdag en hopen volgend jaar op meer deelnemers en beter weer. Maar gaan doen we!

Jan Stutvoet